Fietsen langs de Dunajec in Polen

Fietsen langs de rivier de Dunajec heeft alles in zich om een klassieker voor vakantiefietsers te worden. Je start hoog en hebt dus automatisch een duwtje in de rug. We komen langs witte bergen, stoere kastelen en Unesco werelderfgoed. Steeds vergezeld door de rivier die van wild bruisend steeds bedaarder wordt. En dan eindigen we als toetje ook nog eens bij Krakau, het nieuwe Praag. Waarom komen we hier geen fietsers tegen? Uberhaupt nauwelijks toeristen, afgezien van de Polen die het gebied wel in grote getale bezoeken. En dat begrijpen we.

Fietsen in Schotland in het voorjaar

Van de drukte van Edinburgh rijden we langzaam de wildernis in. Via Fort Wiliam hoppen we over Mull naar Oban, het eindpunt van deze fietstocht. Eerst fietsen we door stadsstraten tussen dubbeldekkers en koffiebarretjes. Dan rijden we over de drukke wegen rond de stad en komen de eerste “hills” in beeld. Het landschap verandert van gezellige groene weides naar ruige hellingen met mekkerende schapen. De weggetjes worden smaller, het landschap woester. Het is begin mei en het is koud. Met capuchon en handschoenen aan zit Fosse op zijn aanhangfiets. Het weer, een belangrijke factor in Schotland, varieert van hagelbuien en harde wind tot zomers zonnig.

Fietsen langs dijk en duin

Als eenoudergezin gaan we op fietsvakantie door Nederland. Joanne is hard aan het werk dus gaan Fosse en ik samen een weekje op pad. Mijn bagagedrager iets voller dan normaal. Maar er blijft ruimte voor de opblaaskrokodil. Fosse fietst op zijn aanhangfiets (een Hase Trets). We houden het simpel en fietsen door Nederland. Wel een route met zoveel mogelijk boten. Het is heerlijk fietsen langs dijk en duin. En het water is nooit ver weg is. Dus genieten we regelmatig van een duik in het water. 

Mountainbiken op de Amerongseberg

Modder spat op, zand op de benen. Gras prikt langs je kuiten. Het ruikt naar zomers bos, met een zoete harsgeur en droog zand. We voelen ons als galopperende paarden in de wei en rauzen door het bos. De hei staat in bloei, maar vliegt voorbij als een paarse waas. Mijn ogen zijn gericht op de meters voor mijn wiel. De mountainbikeroute door het Amerongsebos gaat over singletrails. We crossen over boomwortels, kuilen en modderplassen. En het moeilijkste: mul zand. De route kronkelt om de Amerongseberg en gaat op en neer. De hellingen zijn kort, zeker na een vakantie in de Alpen. Maar elke keer sta je toch weer hijgend boven omdat je denkt: dat doe ik wel even.

Fietsen door de Jura

Beboste bergen, stille weggetjes en koele rivieren door frisse dalen. Veel koeien en heerlijk zwemmen in meer, beek of zwembad met waterglijbaan. Je hoort geen auto’s langs razen. Je hoort ritselen van het gras, de specht kloppen tegen de boom. Tenminste als je jezelf niet hoort hijgen… We fietsen over fietspaden, landweggetjes en grindwegen. Af en toe dwars door het weiland. We fietsen over de bergen van de Jura. Een gebied waar alleen Zwitsers op vakantie lijken te zijn. Geen sneeuwwitte bergen en houten chalets met geraniums. Maar beboste bergen met simpele dorpjes. De bergen worden steeds een tikje hoger en als toetje hebben we uitzicht op de grote jongens. We volgen voor een groot deel de Jura-bike-route (Mountainbikeroute 3 In Zwitersland loopt van Basel naar het meer van Geneve). Alleen zijn we niet echt mountainbikeproof. We hebben onze gewone bepakking mee: kampeerspullen in voor- en achtertassen en onze zoon van 6 jaar oud in de aanhangfiets.

Fietsen langs Hadrians Wall

We fietsen national cycleway route 72 van Carlisle naar Newcastle langs de Hadrians Wall. Een fietstocht door Noord-Engeland langs heuvels met schapen, kolkende rivieren en veel overblijfselen van de Romeinse grens die hier ooit was. Een leuke route voor kinderen vanwege de rustige wegen (veel fietspaden), korte dagafstanden en de aanreis per boot.  De vele Romeinse resten en musea geven een goed beeld van hoe het hier vroeger was. De muur spreekt bij kinderen tot de verbeelding. Fosse wijst elke muur enthousiast aan vanuit zijn aanhangfiets. Kijk Mam, dat is de echte hè! De Hardrians! 

Fietsen rond het Limfjord in Denemarken

Denemarken wordt vaak bejubeld als een echt fietsland. Het werd na jarenlang fietsen dus wel eens tijd om dat zelf te ontdekken. We kiezen voor een rondje om het Limfjord. Geen fjord zoals we ze kennen uit Noorwegen, maar een verzameling zeearmen en eilanden die door de punt van Denemarken kronkelen. Het lijkt op een uitvergroot en uitgerekt Texel. De heuvels zijn hoger, de duinen zijn groter. En je vindt hier dezelfde stoere huisjes, frisse velden en altijd wind.

Fietsen door de Apennijnen (van Ancona naar Bologna)

De fietstocht van Ancona naar Bologna bestaat uit twee heel verschillende delen. Van Ancona naar Rimini fietsen we langs de kust. Hier heeft het fietsen veel weg van flaneren. We fietsen fluitend langs ijssalons en stranden vol parasollen. Dan steken we het binnenland in en gaan dwars op de bergruggen van de Apennijnen richting Bologna. Hier is het zwoegen tegen de steile hellingen of racen over de kaarsrechte Via Emilia in de Povlakte. De Via Emilia verbindt een hele serie leuke stadjes, die Romeinen konden er wat van! Jammer alleen dat hun wegen zo recht zijn…

Fietsen op Kreta en Santorini (Griekenland)

Santorini

Het is druk op de weg. Een constante stroom auto’s en vrachtwagens wurmt zich langs ons. Heuvel op heuvel af rijden we door de periferie van Hania. De hele kustweg lijkt te bestaan uit een herhaling van Minimarkets, half afgebouwde hotelcomplexen en taverna’s. Alsof het een plaat is die blijft hangen passeren we steeds weer uitstallingen met dezelfde luchtbedden, opblaaskrokodillen en zonnebrand. Overal worden huurauto’s, kamers en excursies aangeboden En op elke hoek zit een taverna met authentieke keuken van oma. De noordkust van Kreta is een grote aaneenschakeling van vakantiedorpen. Hier halen de Engelsen, Denen en Nederlanders hun zonuren op. Welkom in het vakantieparadijs! We fietsen verder naar het westen en rukken ons langzaam los uit de periferie. Bij Kolimvari is het opeens rustig. Een klein kronkelig weggetje door de olijfbomen. We kunnen de krekels horen en de olijven ruiken en zien woeste toppen in de verte. Dit is het Kreta waar we van droomden! Dit is fietsen zoals je het hoopt. Kleine weggetjes, mooi landschap, prettig stijgen. Je ruikt zelfs de olijven, weeïg maar scherp. In Kissamos zoeken we, als de tent staat, zelf ook het strand op. En na zo’n dag fietsen is het heerlijk luieren in het mooie zand en het ondiepe heldere water.

Op de fiets dwars over de Peloponnesos

In het voorjaar fietsen over de Peloponnesos is fietsen door bloeiende bermen en langs sappige weiden. We zien eindeloos veel kapelletjes langs de weg. Relaxen op rustige stranden en zwoegen op lange hellingen omhoog. Onderweg bezoeken we een paar grote toeristische attracties zoals: Olympia, Nafplio en Epidaurus, maar we komen ook door kleine bergdorpjes en eenzame kloven. De mensen zijn overal ontzettend aardig en dol op kinderen. Fosse van vijf fietst mee op zijn aanhangfiets en heeft aan aandacht geen gebrek. Ook hij geniet van vakantie in Griekenland: strand, boten, ijs en oude stenen. De route gaat (van west naar oost) dwars over de Peloponnesos en eindigt uiteindelijk in Athene.

Fietsen over de Ionische eilanden (Corfu, Lefkada, Kefalonia)

Fietsen op Lefkada

Langzaam vaart de grote boot weg uit de haven van Venetië op weg naar Griekenland. Van boven heb je een prachtig zicht op de daken van de stad, het San Marcoplein en de kleine bootje om ons heen. Even later passeren we de camping waar vanmorgen onze tent nog stond. Uren hebben we op de kade gestaan. Ons vermaakt met het kijken naar mannetjes in oranje hesjes. Een eindeloze hoeveelheid vrachtwagens stroomde de boot op. Begeleid door het gemopper, geschreeuw en gefluit van de hesjes als het niet vlot genoeg ging. Af en toe werd er een blik op ons geworpen. Je zag ze denken: “Waar moeten we die fietsers nu laten?” Pas als allerlaatste kregen we een wenkje en mochten aan boord. En nu varen we naar Griekenland, naar Corfu. Deze middag leren we een les die ons de rest van de reis van nut zal zijn. Voortaan fietsen we in volle vaart de boot op en laten ons niet zo snel afschepen.

Fietsen langs de Nieuwe Hollandse Waterlinie (van Muiden naar Gorinchem)

We fietsen door een moeras! Geen echt moeras, maar een virtueel moeras dat Nederlanders vroeger onder water konden zetten om de vijand tegen te houden. De Nieuwe Hollandse Waterlinie loopt van Muiden naar de Biesbosch en was bedoeld om de steden in het westen te beschermen. De waterlinie bestond uit een stelsel van forten, kanalen en velden. In geval van nood kon de zaak onder water worden gezet. Te diep om doorheen te lopen en niet diep genoeg om te varen. Geen doorkomen aan! Het is een typisch Hollands meesterwerk. Een verborgen en geheim landschap in het landschap dat we allemaal wel kennen.

Fietsen langs de Drau (Drauradweg)

Altijd al dwars geweest en net even wat anders willen dan de rest. We fietsen als forellen tegen de stroom in. Niet alleen de rivier die we volgen komt ons tegemoet. Ook een stroom fietsers zoeft langs ons. Zij met een vaartje naar beneden. Wij hard werkend naar boven. De bergen worden hoger. Het landschap woester en de stroom van fietsers en water drogen langzaam op. 

Zoveel vakaniefietsers hebben we nog nooit gezien. Italiaanse families in colonne (met camper als veegwagen) met natuurlijk voor alle familieleden een badjas in de tas. Mannen met bierbuiken in strakke pakken en verende mountainbikes. Echtparen met matching outfits op degelijke gazelles. Vrouwen met hondjes in mandjes voorop of in karretjes achteraan. En wij zeggen ze allemaal gedag. Hey hey, grüezi, buongiorno!

Fietsen in Slovenië

We maken een dwarsdoorsnede door Slovenië, van de rotsige kust naar de besneeuwde bergen. Onderweg doen we een aantal Sloveense bezienswaardigheden aan, zoals de grotten van Postojna en Ljubljana. Slovenië betekent veel bergen fietsen. Het lastige daarbij is het vinden van de juiste weg. Of je fietst over een iets te drukke weg met prettige stijgingspercentages of je fietst over steenslagweggetjes die recht omhoog gaan. We probeerden de tussenweg te zoeken.

Fietsen over de Via Claudia Augusta (van Augsburg tot Venetië)

Gisteren zagen we ze voor het eerst. Groot en grijs en recht voor ons. Met grijnzende gezichten die lachten alsof ze ons bang wilden maken. De grote bergen! De Alpen! Nu zitten ze gelukkig verstopt achter zachte witte wolken en kunnen we fietsen alsof er geen morgen is. Als mensen vroegen wat we gingen doen deze zomer vertelden we van die oude Romeinse route tussen Augsburg in Duitsland en Venetië. Maar ehh, hoorde je dan die ander denken, daar liggen toch de Alpen tussen. Ja, zeiden we dan nonchalant. Maar nu we ze voor ons zien krijgen we toch zenuwen.

Fietsen langs de Kystriksveien 17 in Noorwegen

Puzzelen met vertrektijden van boten, fietsafstanden en campings, dat is de kystriksveien 17. Met de bijbel van de kustweg in de hand en één oog op het horloge fietsen we door het noorden van Noorwegen. De weg kronkelt langs de ruige kust, regelmatig onderbroken door een boottocht. Soms varen de boten heel regelmatig, soms maar één keer per dag.

Fietsen door Zuid-Noorwegen

Fietsen in Noorwegen betekent veel natuur, rustige weggetjes, eindeloze bossen en fiks klimmen. Maar ook frambozen eten van de struik, zwemmen in het fjord en broodjes bakken boven een kampvuur.

Deze tocht maakt een rondje door het zuiden van Noorwegen. Het eerste deel volgt de Noordzeeroute. Je fietst door, het voor Noorse begrippen, drukke kustgebied. Hier vind je veel kleine dorpjes met uitspanningen, strandjes en zomerhuisjes. De witte dorpjes, met houten huizen zijn ook voor de Noren zelf een geliefd vakantieoord, vandaar de drukte. Het landschap is een afwisseling van eilanden, water en korte pittige hellingen. Na een paar dagen langs de kust gaat de tocht het binnenland in en wordt het direct ruiger. De hellingen worden langer, de bergen hoger en de cafés schaarser. Via het Setesdal gaat het zoveel mogelijk over kleine weggetjes naar het noorden. Vanuit het Setesdal moet je een bergpas over, die je in Dalen brengt. In dit dorp begint het Telemarkkanaal. Met de fiets op de boot wordt in een dag een lang stuk door de bergen vermeden. Zo kun je een dagje vanaf het dek van de bergen en meren genieten. Vanaf Lunde kun je redelijk makkelijk weer terugkeren bij het beginpunt.

Langs de kust zijn vrij veel campings. In het binnenland is de keus minder groot. Als de dagafstanden niet zo groot zijn is het nodig om af en toe wild te kamperen en of een hotel of berghut te bezoeken.

Fietsen in het Ruhrgebied

We fietsen over onverharde paadjes door eindeloze bossen, langs kabbelend water met fluitende vogels om ons heen. We zijn in het Ruhrgebied! Dus is er altijd wel het geruis van een snelweg op de achtergrond of een rokende schoorsteen aan de einder. Afwisselend fietsen we over fantastische fietspaden door groene parken, langs weilanden met koolzaad, door treurige woonwijkjes en langs immense fabrieken. Voordeel is dat de konditorei met kuchen en koffie nooit ver weg is! Het Ruhrgebied is een verrassend fietsgebied, met prachtige fietspaden langs de Ruhr en het is heel dichtbij.

Onze tocht start in Nijmegen en gaat eerst met een boog langs de noordzijde van het Ruhrgebied, dan steken we dwars door het Ruhrgebied naar de Ruhr en volgen die naar het westen. Onze zoon Fosse is inmiddels bijna twee jaar en volgt ons in zijn fietskar.

Fietsen met een baby in de Provence

Na vele fietsvakanties met z'n tweeën is dit de eerste familiefietstocht met onze zoon Fosse. Aan het eind van de vakantie vieren we zijn eerste verjaardag. Van te voren hebben we in Nederland dagtochtjes en een langweekend gefietst om alles uit te testen. Een nieuwe tent, een nieuwe fietskar en een hoop extra bagage gaan mee. Voor onze eerste fietsvakantie met kind kozen we voor Frankrijk aangezien er veel campings zijn en we dus korte dagafstanden kunnen afleggen. Het was een zeer relaxte fietsvakantie met veel tijd voor lummelen op de camping en lange pauzes onderweg. Gemiddeld hebben we om de dag gefietst. Hoogtepunt van de vakantie was de beklimming van de Mont Ventoux, zonder bagage, maar met Fosse in de fietskar.

Fietsen in Engeland in de winter

We voelen ons alsof we op expeditie gaan. Als mensen informeren naar onze vakantieplannen (een huwelijksreis nog wel) kijken ze ons meewarig en verward aan. Fietsen in Engeland? En dan ook nog in de winter? Zijn jullie gek geworden? Is dat leuk? Tsja, dat vragen we onszelf ook af. Het begon als een wild idee een paar jaar geleden. Als we in Nederland kunnen fietsen in de winter, waarom dan niet in Engeland? We hebben het toen nog uit ons hoofd laten praten en eigenlijk is dat de belangrijkste reden om nu wel door te zetten. Als we het nu niet doen durven we nooit meer.

We bereiden ons extra goed voor op onze tocht. Goede handschoenen, mutsen en warmteondergoed worden klaargelegd. De fietsen krijgen een extra beurt. En we schaffen speciale overschoenen aan om te voorkomen dat onze voeten eraf vriezen.